می توان گفت ، هیچ ویژگی و مهارتی وجود ندارد که بچه‌ها برای پیشرفت در مدرسه به آن نیاز نداشته باشند. برخی از این ویژگی‌ها و مهارت‌ها عبارتند از : بهداشت خوب و سلامت جسمانی ، بلوغ فکری و اجتماعی ، مهارت های زبانی ، توانایی حل مسأله ، تفکر خلاق ، و اطلاعات عمومی درباره جهان . در حالی که به فرزند خود کمک می‌کنید در هر یک از زمینه های یاد شده پیشرفت کند ، به خاطر داشته باشید که :

О میزان پیشرفت بچه‌ها متفاوت است.

О بعضی بچه‌ها در بعضی زمینه‌ها قوی ترند.

همچنین به خاطر داشته باشید که آماده شدن برای مدرسه ، تا حدی به انتظارات مدرسه مورد نظر از دانش آموز بستگی دارد. ممکن است مدرسه ای بخواهد ، کودک در گوشه ای ساکت بنشیند و الفبا بیاموزد و مدرسه دیگری انتظار داشته باشد ، دانش آموز با بچه های دیگر پیش برود. به نظر می‌رسد ، بچه هایی که می‌توانند خود را با انتظارات مدرسه وفق دهند ، ازآمادگی بهتری برخوردارند. ممکن است شما دوست داشته باشید از مدرسه فرزند خود دیدن کنید و از انتظارات مدیر و معلمان مدرسه اطلاع یابید. و درباره اختلافات نظر خود با آن‌ها به بحث بپردازید. هر چند مدرسه‌ها در برنامه های خود اولویت های متفاوتی دارند ، اما بسیاری از مربیان درباره عواملی که در موفقیت دانش آموزان نقش به سزایی دارند ، هم عقیده اند. این عوامل عبارتند از : 

 کودکان به غذای خوب ، خواب کافی ، فضای مناسب برای بازی و مراقبت های پزشکی نیازمندند. اگر این امکانات برای بچه‌ها فراهم شود ، آن‌ها می‌توانند زندگی خوبی را شروع کنند و مشکلاتی را که در زندگی با آنها روبرو می‌شوند ، مانند ، ناراحتی های جسمانی و مشکلات یادگیری ، کاهش دهند. بهداشت مطلوب برای بچه‌ها ، قبل از تولد و با مراقبت های پیش از زایمان آغاز می‌شود. مادران باردار ، در طول دوره بارداری حتماً باید به پزشک یا درمانگاه مراجعه کنند ، غذاهای مقوی بخورند ، از مصرف الکل ، توتون و مواد مخدر بپرهیزند و استراحت کافی داشته باشند. زنان بارداری که از مراقبت های پزشکی مناسبی برخوردار نیستند ، شانس تولد بچه هایی با ویژگی های زیر را افزایش می‌دهند :

О هنگام تولد وزن کمی دارند و امکان این که در طول زندگی با مشکلات جسمی و ناتوانی در یادگیری روبه رو شوند ، زیاد است.

О دچار آسم هستند.

О عقب افتادگی ذهنی دارند.

О دارای مشکلات گفتاری و زبانی هستند.

О قدرت تمرکز ذهنی ندارند .

О بیش فعالند.

اگر کودک شما برخی از این مشکلات را دارد و یا قبلاً داشته است ، هر چه زودتر با پزشک حوزه مدرسه یا نماینده های محلی خود مشورت کنید. بسیاری از جمعیت‌ها ، خدمات رایگان یا ارزان قیمتی برای کمک به شما و فرزندتان ارائه می‌دهند. کودکان ، بعد از تولد نیز باید از بهداشت مناسب برخوردار باشند. یک رژیم غذایی خوب می‌تواند در این زمینه بسیار مؤثر باشد. بچه های که در سنین مدرسه هستند ، اگر غذای خوب و مقوی مصرف کنند ، تمرکز بهتری در کلاس درس خواهند داشت. غذای آن‌ها باید شامل این مواد باشد : انواع نان ، غلات ، میوه ، سبزیجات ، گوشت ، مرغ ، ماهی و یا جانشین آن‌ها ( مانند : تخم مرغ ، لوبیا و نخود خشک شده ) ، شیر ، پنیر و ماست . بهتر است ، از خوردن چربی و شیرینی زیاد بپرهیزند. معمولاً بچه های 2 تا 5 ساله می‌توانند غذاهایی را مصرف کنند که بزرگ ترها می‌خورند ؛ البته در حجم کم تر. پزشک کودک شما یا درمانگاه‌ها ، توصیه های خوبی برای تغذیه کودکان و بچه های نو پای زیر 2 سال دارند.

بچه های پیش دبستانی ، به طور مرتب ، به معاینات پزشکی ، دندانپزشکی و واکسیناسیون نیازمندند. مراقبت های پزشکی به صورت دائمی به اندازه زمانی که بچه‌ها بیمار یا دچار صدمه جسمانی شده اند ، اهمیت دارد. واکسیناسیون کودکان از حدود 2 ماهگی شروع می‌شود و آن‌ها را از ابتلا به 9 بیماری : سرخک ، اوریون ، سرخجه ، دیفتری ، کزاز ، سیاه سرفه ، آنفلوانزا ، فلج اطفال و سل مصون می‌سازد. این بیماری‌ها ، می‌توانند صدمات جبران ناپذیری به رشد ذهنی و جسمی کودکان وارد آورند . معاینه دندان های کودکان نیز حداقل از 3 سالگی آغاز می‌شود و باید به طور مرتب ادامه یابد. ایجاد فرصت هایی برای ورزش و رشد هماهنگ بدنی ، برای بچه های پیش دبستانی ، اهمیت خاصی دارد. آن‌ها همچنین برای تقویت ماهیچه های بزرگ بدن ، به تمرین هایی مانند : پرتاب توپ ، دویدن ، جهیدن ، بالا رفتن و حرکات موزون نیاز دارند. تمرین هایی که برای تقویت ماهیچه های کوچک بدن ، به خصوص ماهیچه های دست‌ها و انگشتان توصیه می‌شود ، عبارتند از : نقاشی با مداد رنگی ، درست کردن پازل ، کار با قیچی و باز و بسته کردن زیپ لباس ها. کودکستان محل مناسبی برای پرداختن به این قبیل کارها و کسب مهارت است . والدین که بچه های معلول دارند ، به محض برخوردن با هر گونه مشکلی ، باید خیلی زود به پزشک مراجعه کنند. رسیدگی به موقع به این بچه‌ها ، به رشد استعدادهای آن‌ها کمک می‌کند.

 بچه‌ها معمولاً هنگام ورود به مدرسه بسیار هیجان زده هستند. آن‌ها در مدرسه با محیطی روبه رو می‌شوند که با محیط خانه یا حتی محیط پیش دبستان فرق دارد. در مدرسه بچه‌ها مجبورند در گروه های بزرگ کار کنند و با بزرگسالان جدید و بچه های دیگر کنار بیایند . آن‌ها باید توجه و محبت معلم خود را با بچه های دیگر تقسیم کنند. برنامه روزانه آن‌ها نیز فرق می‌کند. اغلب بچه‌ها ، مدرسه را با مهارت‌ها ی اجتماعی و بلوغ عاطفی آغاز نمی کنند. این مهارت‌ها را می‌توان با دقت و تمرین کافی آموخت. اگر از قبل فرصت هایی برای رشد برخی ویژگی‌ها در بچه‌ها فراهم شده باشد ، آن‌ها شانس بیش تری برای کسب موفقیت در مدرسه دارند. این ویژگی‌ها عبارتند از :

 بچه‌ها باید بیاموزند ، نسبت به خود احساس خوبی داشته باشند و باور کنند می‌توانند موفق شوند. بچه هایی که اعتماد به نفس بالایی دارند ، وقتی دست به کاری جدید می‌زنند و بار اول موفق نمی شوند ، دست از تلاش بر نمی دارند.

 بچه‌ها باید بیاموزند ، کارهایشان را خود انجام دهند.

انگیزه :

 بچه‌ها باید خواهان یادگیری باشند و در آن‌ها انگیزه برای درس خواندن ایجاد شود.

کنجکاوی :

 بچه‌ها ذاتاً کنجکاوند و برای به دست آوردن فرصت های بیش تر یادگیری ، باید همان طور کنجکاو باقی بمانند.

پشتکار :

 بچه‌ها باید یادبگیرند ، کاری را که شروع کرده اند ، تمام کنند.

همکاری :

 بچه‌ها باید بتوانند با بچه های دیگر سازگار شوند ، معنای همکاری را بفهمند و نوبت را رعایت کنند.

خویشتن داری :

بچه‌ها در دوره پیش دبستانی باید بفهمند که بعضی از رفتارها ، مانند ضرب و شتم ، ناشایست هستند و بیاموزند که برای نشان دادن عصبانیت ، راه های خوب و بد وجود دارد.

همدلی :

 بچه‌ها باید دیگران را دوست داشته باشند و یاد بگیرند به احساسات آنان اهمیت بدهند. والدین حتی بیش از مدرسه و مراکزی که وظیفه مراقبت از بچه‌ها را دارند ، می‌توانند به بچه‌ها درس همدلی بیاموزند.

بچه‌ها از آنچه از دیگران می‌بینند یا می‌شنوند ، تقلید می‌کنند . اگر والدین ورزش کنند یا غذای کافی بخورند ، بچه‌ها بیش تر تمایل پیدا می‌کنند این کار‌ها را انجام دهند. در صورتی که والدین با دیگران با احترام رفتار کنند ، بچه‌ها نیز یاد می‌گیرند به دیگران احترام بگذارند و اگر والدین در کارها مشارکت داشته باشند ، بچه‌ها می‌آموزند به خواسته های دیگران نیز توجه کنند.

 هر کودکی که پا به عرصه وجود می‌گذارد ، محتاج کشف و یادگیری است. اگر پدر و مادر خواهان پرورش این ویژگی‌ها در کودک خود هستند ، باید کنجکاوی اورا تحریک کنند. نشان دادن علاقه به آنچه کودکان انجام می‌دهند ، سبب می‌شود ، آن‌ها از دستاوردهای خود احساس رضایت کنند. اگر والدین نسبت به رفتن فرزندشان به مدرسه هیجان زده باشند ، بچه‌ها نیز دچار اضطراب می‌شوند. هنگامی که فرزند شما می‌خواهد وارد کودکستان شود ، سعی کنید راجع به جاذبه های مدرسه با او صحبت کنید . با او درباره فعالیت های هیجان انگیزی که در مدرسه انجام می‌شود ، مانند گردش های علمی و کارهای هنری سرگرم کننده ، سخن بگویید و سعی کنید با علاقه و اشتیاق زیاد درباره آنچه که او در مدرسه خواهد آموخت ، مانند : خواندن ، نوشتن ، اندازه گیری کردن و وزن کردن ، حرف بزنید.

 سینه خیز رفتن ، ادای کلمات جدید و یا حتی نوشیدن یک فنجان چای ، نیاز به تمرین دارد. بچه‌ها نه تنها از تکرار کارها خسته نمی شوند ، بلکه با انجام دوباره کارها آن‌ها را یاد می‌گیرند و اعتماد به نفس لازم را برای انجام کارهای جدید پیدا می‌کنند.

همه بچه‌ها تا اندازه ای به محدودیت نیاز دارند. معمولاً بچه هایی که والدینی منضبط و در عین حال با محبت دارند ، از نظر مهارت های اجتماعی بهتر و عملکرد شان در مدرسه مثبت تر از بچه هایی است که والدین شان ، آن‌ها را زیاد محدود می‌کنند یا کاملاً آزاد می‌گذارند ، است . در این رابطه توصیه های زیر ضروری به نظر می‌رسند :

О در ضمن این که فعالیت های بچه‌ها را هدایت می‌کنید ، از ایجاد محدودیت های غیر ضروری و تسلط بر اوضاع بپرهیزند.

О هنگامی که از فرزند خود می‌خواهید کاری را انجام دهد ، برایش دلایل کافی بیاورید. برای مثال ، بگویید : لطفاً کامیونت را از روی پله‌ها بردار ، چون ممکن است پای کسی به آن بر خورد کند و پرت شود. نه این که بگویید : این کار را انجام بده ، چون من می‌گویم .

О به صحبت های فرزند خود گوش دهید تا به خواسته های او پی ببرید و این که آیا به کمک خاصی نیاز دارد یا نه ؟

О موقع عصبانیت ، عشق و علاقه و احترام خود را نسبت به فرزندتان نشان دهید. از کار او انتقاد کنید، نه از خودش . مثلاً بگویید : من دوستت دارم ، اما این صحیح نیست که روی دیوارها نقاشی بکشی . وقتی این کار را انجام می‌دهی ، من عصبانی می‌شوم.

О به فرزندتان در انتخاب راه و حل مشکلات کمک کنید. شما ممکن است از فرزند 4 ساله خود بپرسید : چه کار کنیم که دیگر کوین به اسباب بازی های تو دست نزند ؟

О مثبت نگر و مشوق کودک خود باشید. او را به خاطر کار نیک تشویق کنید. لبخند رضایت و تشویق شما ، بیش تر از تنبیه های سخت ، رفتار خوب را در کودکان شکل می‌دهد.

О اجازه دهید بچه‌ها خیلی از کارها را خودشان انجام دهند : کودکان به مراقبت زیادی نیاز دارند ، ولی کم کم یاد می‌گیرند که با انجام کارهایی مانند ، پوشیدن لباس و مرتب کردن اسباب بازی های خود ، مستقل شوند و اتکا به نفس خود را تقویت کنند. بسیار اهمیت دارد که در هر کاری به جای آن‌ها تصمیم گیری نکنید و اجازه بدهید خودشان تصمیم بگیرند. به یاد داشته باشید ، فقط زمانی به آن‌ها حق تصمیم گیری بدهید که یک راه بیش تر وجود نداشته باشد. فرزندان خود را تشویق کنید با بچه های دیگر بازی کنند و درکنار بزرگ ترهایی بمانند که از اعضای خانواده آن‌ها نیستند. بچه های پیش دبستانی به خصوص به این فرصت های اجتماعی بیش تر نیاز دارند تا یاد بگیرند که چگونه از دید دیگران به مسائل نگاه کنند. اگر بچه‌ها قبلاً تجربیاتی از برخورد و نشست و برخاست با بزرگسالان وبچه های دیگر داشته باشند، با معلمان و همکلاسی های خود سازگاری بیش تری خواهند داشت.

 بچه‌ها در مدرسه در فعالیت هایی شرکت می‌کنند که نیازمند استفاده از زبان و حل مسائل هستند . بچه هایی که نمی خواهند و یا نمی توانند به راحتی با دیگران ارتباط بر قرار کنند ، در مدرسه با مشکلات متعددی روبرو می‌شوند. راه های زیادی وجود دارد که به بچه‌ها کمک کنید تا بیاموزند که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنند ، به حل مشکلاتشان بپردازند و کمک خود را از جهان پیرامون افزایش دهند. در این زمینه می‌توانید به توصیه های زیر عمل کنید.

 بچه‌ها از طریق بازی می‌آموزند. بازی راهی طبیعی است برای آن‌ها تا بتوانند کشف کنند ، خلاق شوند و مهارت های علمی و اجتماعی خود را رشد دهند. بازی همچنین به آن‌ها کمک می‌کند ، مشکلات خود راحل کنند. بچه‌ها از طریق بازی با بلوک‌ها ، با هندسه ، اشکال و توازن آشنا می‌شوند و می‌توانند ضمن بازی با دیگران به سازگاری برسند.

نوزادان نیازمند شنیدن صدای شما هستند. رادیو و تلویزیون نمی توانند جای شما را بگیرند ؛ زیرا آن‌ها قادر نیستند به غان و غون بچه‌ها پاسخ گویند. هر قدر با کودکان خود بیش تر صحبت کنید ، بعدها مهارت بیش تری در حرف زدن پیدا خواهند کرد . صحبت با بچه‌ها تنها فهم و درک آن‌ها را نیز از مقوله زبان و جهان پیرامون افزایش می‌دهد. فعالیت های روزانه ، همچون خوردن شام و حمام کردن ، فرصت هایی گاه مفصل برای صحبت کردن درباره اتفاقات پیش آمده و پاسخ به سؤالات فرزندانتان فراهم می‌آورد. برای مثال :" اول درپوش راه خروجی آب را بگذار ، حالا شیر آب را باز کن. می‌بینم که می‌خواهی اردکت را در وان بگذاری . فکر خوبی است. نگاه کن اردکت زرد است ...."

بچه‌ها افکار ، احساسات ، شادی‌ها ، غم‌ها ، امید‌ها و ترس های مخصوص به خود را دارند. برای رشد مهارت های زبانی ، آن‌ها را به حرف زدن تشویق کنید. گوش کردن بهترین راه برای پی بردن به افکار آن هاست و کشف آنچه که می‌دانند و آنچه که نمی دانند و همین طور چگونگی فکر کردن و آموختن آن‌ها . شما با این رفتار نشان می‌دهید که احساسات و عقاید آن‌ها ارزشمندند.

 به خصوص به سؤالاتی که پاسخی بیش از بله و خیر دارند. برای مثال ، خیلی از بچه های 2 تا 3 ساله هنگام قدم زدن در پارک ، می‌ایستند و شروع به جمع آوری برگ‌ها می‌کنند. شما می‌توانید به آن‌ها نشان دهید که برخی از برگ‌ها شبیه به هم و برخی دیگر متفاوتند. می‌توانید از بچه های بزرگ تر سؤال کنید که چه چیزهای دیگری روی درختان می‌رویند. سؤال کردن به بچه‌ها کمک می‌کند ، یاد بگیرند اشیای گوناگون را مقایسه و یا طبقه بندی کنند. به سؤالات آن‌ها با تأمل پاسخ دهید و در صورت امکان تشویقشان کنید ، پاسخ سؤالاتشان را خودشان پیدا کنند. در صورتی که پاسخ سؤالی را نمی دانید ، بگویید نمی دانم و سعی کنید به کمک فرزندتان جواب آن را بیابید.

 خواندن می‌تواند از بدو تولد آغاز و تا پیش از دبستان ادامه یابد. ممکن است فرزندتان مفهوم داستان یا شعری را که می‌خوانید ، درک نکند ، ولی برای او فرصتی به وجود می‌آید تا زبان یاد بگیرد ، از موسیقی صدای شما لذت ببرد و به شما نزدیک شود. لازم نیست حتماً خواننده ای بی نظیر باشید تا فرزندتان از خواندن شما و از با شما بودن لذت ببرد. گاهی می‌توانید فرزندتان را به کتابخانه ای عمومی ببرید تا از کتاب های داستان آن جا لذت ببرد.

اگر کتاب و مواد خواندنی در دسترس کودکان باشد ، علاقه آن‌ها به زبان آموزی و یادگیری رشد سریع تری خواهد داشت.

تلویزیون ، پس از پدر و مادر ، معلمی است که تأثیر بسیاری بر فرزندان ما دارد. برنامه های تلویزیونی خوب قادرند بچه‌ها را وارد دنیای تازه ای کنند و یادگیری آن‌ها را افزایش دهند. اما برخی برنامه های تلویزیونی زیان آورند و زیاد تماشا کردن تلویزیون هم می‌تواند بسیار مضر باشد.

 اگر ارزیابی درستی از توانایی فرزندتان داشته باشید ، او در مدرسه عملکرد بهتری خواهد داشت . باید استانداردهای مهم را بشناسید . بچه های پیش دبستانی خود را برای انجام کارهای جدید تشویق کنید. اگر بچه‌ها به مبارزه با مشکلات خوانده نشوند ، خسته خواهند شد. بچه های که خیلی زود کنار گذاشته می‌شوند و یا انجام کارهایی از آن‌ها خواسته می‌شود که علاقه ای به آن‌ها ندارند ، مأیوس و سرخورده می‌شوند. اجازه ندهید فرزندانتان ؛ القاب ناشایست داشته باشند. القابی مانند " ابله " یا " کودن " تأثیر منفی زیادی بر اعتماد به نفس و عملکرد آن‌ها می‌گذارند. به یاد داشته باشید بچه هایتان را برای انجام کارهای خوب تشویق کنید.

بچه‌ها هر اندازه تجربه بیش تری به دست آورند ، بیش تر درباره جهان اطراف خود می‌آموزند. مهم نیست کجا زندگی می‌کنید. جامعه می‌تواند زمینه تجربیات جدیدی را فراهم کند. در محله های اطراف قدم بزنید و با اتوبوس به جاهای گوناگون بروید. از موزه‌ها ، کتابخانه‌ها ، باغ و حش‌ها و جاهای دیگر دیدن کنید. اگر در شهر زندگی می‌کنید ، روزی را در حومه شهر بگذرانید و اگر در حومه زندگی می‌کنید ، روزی را در شهر سپری کنید. به بچه های خود اجازه دهید به موسیقی گوش کنند ، بنوازند و نقاشی کنند. از آن‌ها بخواهید در فعالیت هایی که به رشد قوه تخیل آن‌ها کمک می‌کند ، شرکت کنند و بتوانند به بیان عقاید و احساسات خود بپردازند. 

 نانسی پائولو - مهر 1382

Helping your child get ready for school Nancy Paulu , June 1993

مجله رشد معلم - به نقل از تبیان

 دانش آموزان خوب مسواک زدن صحیح از ارکان اصلی مقوله ی بهداشت دهان و دندان است. کمتر کسی را می توان یافت که در طی شبانه روز مسواک نزند، ولی چیزی که کمتر به آن توجه می شود، نحوه صحیح مسواک زدن می باشد، طوری که در اکثر موارد مسواک زدن با مسواک نزدن زیاد تفاوتی نمی کند.

یادگیری مسواک زدن صحیح، کمک شایانی در امر بهداشت دهان و دندان خواهد داشت، هر چند که آموزش صحیح مسواک زدن حضوری بهتر است.

اگر هدف اصلی از مسواک زدن را بدانیم، تاثیر مهمی در عملکرد ما خواهد گذاشت.

مسواک زدن وقتی کامل خواهد شد که سطح زبان و بین دندان و لثه را نیز تمیز کنیم.

پس به طور کلی سه نوع مواد است که در شیارهای هر دندان، بین دندان ها و بین دندان ها و لثه رسوب می کنند :

1- مواد غذایی که در طی روز مصرف می شود.

2- پروتئین های بزاق و موادی که در طی شبانه روز براثر تجزیه مواد غذایی توسط آنزیم ها و میکروب های موجود در دهان بوجود می آید.

3- میکروب هایی که به طور طبیعی در محیط دهان وجود دارند.

هدف اصلی از مسواک زدن پاک کردن کلیه این مواد از سطوح مختلف دندانی است.

روش مسواک زدن :

قبل از شروع مسواک زدن باید از تمیز و سالم بودن مسواک خود مطمئن باشیم. به مقدار کافی خمیر دندان روی مسواک می گذاریم. سپس دهان را با آب خیس می کنیم تا خمیر دندان خوب کف کند.

1- اول از سطح جونده ی دندان ها شروع می کنیم که با حرکت رفت و برگشت روی سطح جونده، خمیر دندان به خوبی کف می کند و شیارهای موجود بر روی دندان تمیز می شوند. سطوح جونده در هر فک، در دو ردیف سمت چپ و راست قرار دارد که از یک سمت در فک پایین شروع کرده و به سمت دیگر می رویم. سپس همینطور برای فک بالا اقدام می کنیم. تمیز کردن سطوح جونده مشکل خاصی ندارد و اگر دقت شود و وقت کافی گذاشته شود به خوبی تمیز می شود.

2- سپس می رویم سراغ بین دندان ها که این کار بدون استفاده از کمک نخ دندان امکان پذیر نیست.

3- بعد از تمیز شدن بین دندان ها، می رویم سراغ مجاورت دندان با لثه که به نظر من مهم ترین قسمت آموزش مسواک زدن، نحوه ی تمیز کردن این ناحیه است. در حالیکه مردم اکثرا به این قسمت کمتر توجه می کنند و مشکل اصلی در رعایت بهداشت هم در تمیز کردن این ناحیه می باشد. لذا این بخش را همراه با تصاویر و دقیق تر توضیح می دهم.

(با کلیک کردن بر روی تصاویر پایین، می توانید آنها را بزرگ تر و واضح تر مشاهده کنید.)

به تصویر بالا دقت کنید. حاشیه بین لثه و دندان طوری است که شکل آناتومیکی آن فضاهای متعددی را ایجاد می کند. در یک بررسی سه بُعدی می توان فهمید که در هر سه بُعد دارای فضاهایی است که دسترسی مسواک به این نواحی مشکل است. این تصویر را به خاطر بسپارید. دوباره برمی گردیم.

تصویر بالا را می بینید. به طور معمول ما مسواک را به صورت رفت و برگشت در سطوح کناری دندان ها حرکت می دهیم که این اشتباه است. زیرا اولا در درازمدت باعث سایش روی دندان در مجاورت لثه می شود و ثانیا با پریدن پُرزهای مسواک از روی برجستگی یک دندان بر روی برجستگی دندان مجاور، عملا بین دندان ها خوب تمیز نمی شود. خوب، پس چه کار باید کنیم؟

قبلا پیشنهاد می کردند که به جای حرکت رفت و برگشتی مسواک روی سطوح کناری دندان، این حرکت به صورت بالا و پایین باشد؛ یعنی مسواک را از سمت لثه به طرف بالا یا پایین حرکت داده و مسواک بزنیم. این کار نیز جوابگوی ما نخواهد بود. علت هم این است که باز حاشیه مجاور بین لثه و دندان تمیز نخواهد شد.

چرا؟ خوب به عکس اول نگاه کنید. خود لثه یک برجستگی دارد که هر چه به سمت دندان پیش می رویم فرورفتگی ایجاد شده و به دندان ختم می شود.

دندان نیز یک قوس دارد که در وسط هایش به حداکثر بر جستگی می رسد. لذا در صورت کشیدن پُرز مسواک از پایین به بالا و برعکس، این پُرزها از روی برجستگی لثه می پَرَند و روی برجستگی دندان قرار می گیرند و عملا حاشیه ی بین دندان و لثه تمیز نمی شود. خوب چه کار باید کرد؟

به این تصویر دقت کنید و خوب گوش کنید به ادامه مبحث؟! مسواک را با یک زاویه 45 درجه نسبت به محور طولی دندان بر روی شیار لثه و دندان قرار داده و مقداری به سمت پایین فشار می دهیم تا پُرزهای مسواک کاملا بین لثه و دندان و همچنین بین دندان ها فرو رود. بعد با یک حرکت لرزشی مناسب و با دامنه ی کم مسواک را به سمت بالا حرکت می دهیم. این حرکت لرزشی محدود باید 4-3 دفعه تکرار شود تا تمامی سطوح غیر قابل دسترس برای مسواک تمیز گردد.

برای مسواک زدن سطوح داخلی دندان ها نیز مانند شکل بالا عمل می کنیم. تصویر به خوبی گویا می باشد.

برای سطوحی از دندان که در قوس فک قرار دارند، باید با مانوری مناسب و چرخاندن جهت مسواک دسترسی به نواحی را که توضیح دادم، فراهم سازیم و هر چه از ناحیه ی دندان های عقب فک به سمت جلو پیش می رویم جهت مسواک را هم تغییر می دهیم، طوری که در دندان های جلو، کاملا از از پُرزهای جلویی مسواک برای تمیز کردن استفاده می کنیم.

چند نکته فنی در مسواک زدن

در طی مدت مطب داری متوجه شدم که بیمارانم قسمت هایی از دندان را به خوبی تمیز نمی کنند که این نواحی عبارتند از:

1- ناحیه دندان های عقل که معمولا به دلیل حالت تهوعی که به افراد دست می دهد، کمتر این قسمت را مسواک می زنند و به همین علت، با اینکه دندان های عقل دیرتر از همه ی دندان ها در می آیند، زودتر از بقیه می پوسند.

2- قسمت هایی که در قوس فکی قرار دارند، بخصوص از قسمت داخل. زیرا مانور دادن مسواک در این نواحی سخت است، یعنی بیمار دندان های عقبی را مسواک می زند و بعد سراغ دندان های جلویی می آید و در قوس فک ها (در ناحیه دندان نیش) کمتر دقت می کند.

3- روی سطح زبان که حتما باید مسواک کشیده شود و لای پُرزهای زبان نیز تمیز گردد. البته این کار باید آهسته و آرام انجام شود تا به به بافت زبان آسیبی وارد نشود.

معمولا موقع مسواک زدن فکرمان جای دیگری است و به همه چیز فکر می کنیم، غیر از مسواک زدن!! اگر با حواس جمع مسواک بزنیم، موثرتر است.

سعی کنید بعد از شستن خمیر دندان، یک بار هم بدون خمیر، مسواک بزنید.

منبع : WWW.IRANDENTIST.INFO   و تبیان

در این تصویر، "همایون شجریان" بعد از اولین کنسرت

مستقل خود،  بر دست پدر (که اولین معلم اوست)

بوسه می زند تا از زحماتی که در این سی و چند سال

برای او کشیده است، به نوعی تقدیر کرده باشد...

منابع: ایسنا - معلم نامه

و مبارک است بر تمامی بندگانی که خود و خدا می‌دانند چه هستند و که هستند؛ و چه زیبا، خدای مهربان همه را درهم می‌خرد و به میهمانی این ماه دعوت می‌کند.

و رمضان آمد، تا ما را با خدا آشتی دهد.

پس حالا که خدا نازمان را خریده، دیگر ناز نکنیم!

این فرصت‌ها همیشه پیش نمی‌آید.

اگر این فرصت را هم از دست بدهیم...

به قول معروف:
گر گدا کاهل بود، تقصیر صاحب‌خانه چیست؟

خیلی محتاجم به دعای خیر شما.

واحد سازماني : دبستان 

عنوان پست / شغل : مدير مدرسه 

الف ـ وظايف آموزشي و پرورشي : 

ـ كليه كارها و اقداماتي كه در محيط مدرسه انجام مي پذيرد زير نظر مدير مدرسه خواهد بود و مدير مدريه از نظر حسن اجراي امور پرورشي ، آموزشي و اداري در مقابل اداره آموزش و پرورش محل مسئوليت تام دارد وظايف او بشرح زير ميباشد .

ـ نظارت بر حسن اجراي برنامه ها و فعاليتهاي فوق برنامه و مراقبت در پيشرفت امور آموزشي ، پرورشي و اداري مدرسه بر مبناي برنامه هاي مصوب .

ـ هدايت و همكاري با كاركنان آموزشي و اداري در حسن اجراي برنامه ها و وظايف مصوب و راهنمائي آنان در جهت هماهنگ ساختن فعتليتهاي روزانه و نيل به كيفيت مطلوي جريان كار آموزشي ، تربيتي و اداري مدرسه .

ـ اقدام به تشكيل شوراها بويژه شوراي معلمان و گروههاي آموزشي ، پرورشي و نظارت مستقيم بر فعاليت آنان از طريق شركت مستمر در جلسات مربوط و ارسال پيشنهادهاي ارائه شده به اداره متبوع جهت اقدام لازم .

ـ تشكيل جلسات عمومي اولياء دانش آموزان و كلاسهاي آموزش خانواده براي آنان .

ـ اقدام به تشكيل انجمن اولياء و مربيان كشور در جلب مشاركت اولياء دانش آموزان در انجام امور واحد آموزشي و تشكيل جلسات و انجام فعاليتهاي مربوط به ان بر طبق اساسنامه و دستورالعملهاي صادره از طرف وزارت آموزش و پرورش و نظارت برحسن اجراي وظايف انجمن اولياء و مربيان .

ـ حضور در كلاس درس معلمان ومربيان ومشاهده روش كاروتدريس آنان و مشاوره براي اصلاح پيشبرد روشها .

ـ دعوت از روحانيوين و صاحبنظران و اساتيد متعهد و اگاه به مسائل تعليم و تربيت بمنظور انجام مشاوره و راهنمائي و ايجاد هماهنگي بين اولياء و مربيان در اجراي شيوه هاي تربيتي و ارتقاء فكري علمي و ايمان كاركنان مدرسه با هماهنگي منطقه ذيربط .

ـ بررسي و شناسائي معلمان و مربيان و ديگر كاركنان مدرسه كه نيازمند به دوره هاي بازآموزي و كار آموزش هستند و معرفي آنان به اداره متبوع جهت اقدام لازم .

ـ كوشش و تلاش مستمر در جهت رعايت موازين اسلامي از سوي كاركنان و دانش آموزان و آشنا كردن دانش آموزان با مسائل مذهبي و اخلاقي و ترغيب آنان در اين زمينه .

ـ شركت فعال در دوره هاي كارآموزي و گردهم آئيها جلسات پرورشي ، آموزشي و اداري كه از طرف وزارت آموزش و پرورش و سازمانهاي مربوط تشكيل ميشود و كوشش در بهره گيري از نتايج بررسيها براي بهبود امور آموزشي ، پرورشي و اداري مدرسه از طريق طرح مسائل مربوط در شوراهاي معلمان و مربيان و ديگر كاركنان .

ـ نظارت بر رفتار و رابط دانش اموزان و كاركنان مدرسه و اتخاذ روشها و تدابيري كه همكاري و هماهنگي صميمانه بين آنان را فراهم اورد .

ـ كسب اطلاع مستمر و دقيق از پيشرفت يا عقب ماندگي تحصيلي دانش آموزان و همكاري و تبادل نظر با اولياء و راهنمائي انان جهت نيل به پيشرفت كار مدرسه و رفع دشواريها .

ـ ابلاغ كتبي نتايج امتحان دانش آموزان و اعلام نظريات معلمين به اولياء دانش آموزان بمنظور بررسي علل رشد يا افت تحصيلي .

ـ كوشش در گسترش فضاي مدرسه و تجهيز آن به نمازخانه ، سالن سخنراني ، كتابخانه و وسايل ورزشي بهداشتي و وسايل آموزشي ، پرورشي ديگر با بهره گيري از همكاري و خدمات فكري و اجرائي اولياء و انجمن اولياء و مربيان و افراد خير .

ـ نظارت و مراقبت در استفاده از وسايل كمك آموزشي و ثبت فعاليتهاي انجام شده از سوي معلمان در دفاتر ذيربط و اهتمام در آماده نگهداشتن تجهيزات وسايل كار و امكانات براي استفاده مطلوب دانش آموزان و دخالت دادن و چگونگي فعاليت در دروس عملي در ارزشيابي .

ـ كوشش در انجام فعاليتهاي تربيتي و اجتماعي دانش آموزان از طريق تشكيل گروهها و انجمنها دانش آموزي با رعايت مقررات .

ـ همكاري و هماهنگي با ساير سازمانها و نهادها براساس ضوابط مقرر .

ـ اقدام به ايجاد محيطي كاملاً مساعد براي رشد فضايل اخلاقي براساس ايمان به خدا و تقوي و پيشگيري از نفوذ آفات فكري و اخلاقي و شكوفا شدن استعدادها .

ـ نظارت دقيق بر نحوه رفتار و كردار و پوشش اسلامي دانش اموزان در داخل و خارج از مدرسه براساس موازين و دستورالعملهاي مربوط .

ـ نظارت براجراي مراسم صبحگاهي و برگزاري نماز جماعت .

ـ سعي در شناخت دانش آموزان كم بضاعت و ايجاد زمينه كمك با حفظ شئون و شخصيت آنان .

ـ نظارت برحسن اجراي امتحانات كتبي ، شفاهي و عملي و نحوه تصحيح اوراق امتحاني دانش آموزان از سوي معلمان .

ـ اهتمام در مورد شناسائي دانش آموزاني كه ناهنجاريهاي رفتاري ، نارسائيهاي اخلاقي و مشكلات خانوادگي دارند با همكاري معلمان و ادقام در اصلاح و رفع مشكلات آنان به طرق مقتضي .

ـ نظارت بر حسن اجراي امتحانات تشخيصي ، تدريجي ، پاياني دانش اموزان با رعايت مفاد آئين نامه و دستورالعملها .

ب : وظايف اداري

ـ ثبت نام بموقع دانش اموزان براساس آئين نامه ها و دستورالعمل هاي ابلاغ شده .

ـ پيشنهاد سازمان آموزشي ، پرورشي و اداري مدرسه حداقل يكماه قبل از شروع سالتحصيلي به اداره آموزش و پرورش محل با توجه به درجه مدرسه و ضوابط مصوب سازماني .

ـ تقسيم كار با توجه به شرح وظايف افراد و تنظيم برنامه كار هفتگي كلاسها و ابلاغ بموقع ان به معلمان و دانش آموزان .

ـ ابلاغ مفاد آئين نامه ها و شرح وظايف معلمان و كاركنان و بخشنامه ها و دستورالعمل هاي واصله به افراد ذيربط و نظارت و مراقبت كامل در اجراي آنها .

ـ رسيدگي به حضور و غياب كاركنان و ثبت آن در دفتر مربوط و اعلام بموقع غيبت آنان به اداره آموزش و پرورش متبوع و كوشش در اداره كلاسها در صورت غيبت معلمان با همكاري معاون و ديگر معلمان و مربيان .

ـ حضور در مدرسه حداقل نيمساعت قبل از شروع كار مدرسه و عدم خروج از آن ماداميكه تمام دانش آموزان و كاركنان خارج نشده اند مگر در موارد ضروري و استثنائي .

ـ داير نگهداشتن مدرسه در ايام تعطيلات فصلي طبق مقررات و دستورالعمل هاي صادره از وزارت آموزش و پرورش .

ـ نظارت مستقيم و دقيق بر تهيه و تنظيم دفتر امتحانات ، دفتر آمار ، ليست مشخصات دانش آموزان و نتايج امتحانات و كارنامه تحصيلي و ارسال بموقع گزارشهاي لازم به اداره آموزش و پرورش و تاييد مندرجات دفاتر و بستن بموقع آنها و مراقبت و دستورالعمل هاي مربوط .

ـ مراقبت در حفظ ساختمان و اموال و نظارت بر حسن اجراي امور مالي مدرسه و تنظيم دفاتر مربوط و اسناد لازم بر مبناي مقررات مالي ، كوشش در آماده بودن سوابق براي بررسي مقامات مربوط .

ـ مراقبت كامل در تامين شرايط مطلوب بهداشتي و ايمني دانش آموزان و كاركنان مدرسه و اهتمام در پيشگيري از سوانح و رساندن كمكهاي اوليه براي افراد سانحه ديده و مطلع ساختن هرچه سريعتر اولياء دانش آموزان و اداره آموزش و پرورش از جريان امر در هر مورد كه اتفاقات غير منتظره در مدرسه وقع يابد .

ـ اتخاذ تدابير لازم بمنظور مراقبت بر جريان فعاليتهاي رسمي و جنبي آموزشي ، پرورشي دانش آموزان اوقات رسمي و فوق برنامه .

ـ نظارت بر حسن انجام وظايف كليه كاركنانا مدرسه و تنظيم پرونده خدمت براي هر يك و ثبت چگونگي كار و رفتار و حضور و غياب آنان بمنظور فراهم ساختن موجبات ارزشيابي مداوم كامل .

ـ تشكيل جلسه شوراي معلمان قبل از امتحانات ثلث سوم و انتخاب يكي از معلمان يا معاونين مدرسه بعنوان ناظر بر برگزاري امتحانات و همكاري با مدير بمنظور حسن اجراي امتحانات .

ـ انجام اقدامات بمنظور معرفي دانش آموزان پايه پنجم به امتحانات نهائي .

ـ تماس و ارتباط با اداره آموزش و پرورش بمنظور رفع مشكلات احتمالي كاركنان مدرسه و كوشش در زمينه رفع گرفتاريها در حد اماكن .

ـ شناسائي كاركنان علاقمند ، شايسته و فعال و معرفي به مقامات ذيربط جهت تقدير و تشويق انان و همچنين شناسائي افراد كم كار و سهل انگار و خاطي و معرفي آنان به اداره متبوع جهت اقدام لازم .

ـ پاسخگوئي به سئوالات اولياي دانش آموزان و ديگر مراجعان مربوط .

ـ نظارت بر تنظيم و استفاده صحيحي و كامل از دفتر كلاسي روزانه دانش آموزان از سوي معلمان و مراقبت در نگهداري آن .

ـ انجام وظايف كاركنان اداري مدرسه در غياب انان با همكاري ديگر كاركنانا و اتخاذ تدابير لازم در اين زمينه .

تذكر :

مديران مدارس به هنگام تغيير سمت موظف هستند فهرست اسناد و مدارك دفاتر امتحانات آمار اموا ، انديكاتور ، بازرسي ، و دفاتر امور مالي و همچنيني صورات اموال و وسايل را در سه نسخه برابر مقررات تنظيم و پس از تائييد مدير جديدي مدرسه و يا فردي كه از سوي اداره معين شده است يك نسخه را به اداره آموزش و پرورش محل ارسال و نسخه دوم را در مدرسه بايگاني و نسخه سوم را به عنوان رسيد نقل و انتقالات براي خود نگهداري كند .